
خاطره گویی گروهی (Groups Reminiscence) نوعي روان درماني گروهي است كه عزت نفس و صميميت اجتماعي را از راه تجدید تجربه های گذشته ارتقاء می دهد. هدف اساسی خاطره گویی فراهم کردن فرصتی برای سالمندان (به ویژه مردان بازنشسته) است که جنبه های با معنای زندگی خودشان را برای دیگران بازگو کنند. این کار به آنان کمک می کند احساس هویت شخصی خود را دوباره تحقق بخشیده، بین گذشته و حال اتصال هایی بوجود آورد و ارزیابی واقعی تری از شرایط موجود داشته باشند.
این نوع روان درمانی با بهبود سازماندهی شناختی و ارتقای عملکرد شناختی سبب مقابله مناسب با دشواری های زندگی می شود. همچنین می تواند باعث رضایت از زندگی، ارتقای کیفیت آن و کاهش افسردگی، استرس و اضطراب شود و به اجتماعی شدن آنان کمک کند.
با توجه به پژوهش های بعمل آمده در مردان بازنشسته نتایج نشان می دهد که در افرادی که از خاطره گویی گروهی بهره برده اند از شرایط خلقی بهتری برخوردار شده و باعث بهبود وضعیت افسردگی و اضطراب درآنان شده است.
برون ریزی شادی و غم و شریک دانستن و شنیدن خاطرات دیگران و همدردی با آنان احساس خوشایندی به فرد سالمند می دهد و باعث کاهش اضطراب و افزایش اجتماعی شدن در آنها می گردد.
این شیوه درمانی نوعی ورزش حافظه است و استفاده از حافظه بلند مدت که در جریان خاطره گویی اتفاق می افتد در بهبود عملکردهای شناختی آنان کمک کننده است. توجه به موارد ذکر شده نشان می دهد که افزایش تعامل و ارتباط انسان در اجتماع موجب کاهش افسردگی به خصوص در مردان سالمند می شود. لذا ميتوان اهمیت اين تکنيک را که مورد بيتوجهي قرار گرفته است، به خانواده ها معرفی نمود تا گامی مؤثر در جهت ارتقای سلامت روان جامعه برداشت.
منابع:
عناوین مقالات :
- اثربخشي خاطره گويي به شيوه گروهي بر سلامت روان مردان سالمند (نویسندگان : ستوده ناورودي سيداميد، پورآقا رودبرده فاطمه، كافي سيدموسي، پورنسايي غزل السادات)
- تأثير خاطرهگويي گروهي بر ميزان افسردگي سالمندان (نویسندگان : نعمتي دهكردي شهناز، نعمتي دهكردي مريم، نكويي افسانه، فروزنده رضوان)
- تأثير خاطره گويي بر ميزان افسردگي و احساس تنهايي سالمندان (نویسندگان : شيباني تذرجي فاطمه، پاك دامن شهلا، حسن زاده توكلي محمدرضا)
تهیه و تنظیم :
دکتر زهره فروزش کارشناس برنامه سلامت گروه سلامت روان، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشکده علوم پزشکی نیشابور

