پیام دکتر دانایی به مناسبت هفته سلامت ۱۴۰۵
تقارن هفته سلامت با یادآوری بحرانهای جنگ رمضان
به مناسبت روز سوم هفته سلامت سال ۱۴۰۵ با شعار «تابآوری نظام سلامت، مدیریت علمی در بحران»، دکتر حمید دانایی، مدیر گروه سلامت روان معاونت بهداشت دانشگاه، با اشاره به همزمانی این ایام با یادآوری حوادث و بحرانهای ناشی از جنگ رمضان، بر ضرورت توجه جدی به ابعاد روانشناختی بحرانها در کنار مدیریت اجرایی و درمانی تأکید کرد.
بحرانها فقط خسارت جسمی ندارند
وی اظهار داشت:جنگها و بحرانهای گسترده، علاوه بر خسارات جسمی و زیرساختی، پیامدهای عمیق روانی برای جامعه به همراه دارند. اضطراب جمعی، سوگهای پیچیده، احساس ناامنی و فرسودگی روانی از جمله پیامدهایی است که در چنین شرایطی بروز میکند. تابآوری نظام سلامت زمانی معنا پیدا میکند که همزمان پاسخگوی نیازهای جسمی و روانی مردم باشد.
مدیریت علمی؛ تصمیمگیری مبتنی بر شواهد
دکتر دانایی با تأکید بر اینکه مدیریت علمی در بحران به معنای تصمیمگیری شتابزده نیست، افزود: مدیریت علمی مبتنی بر شواهد علمی، دادههای دقیق و برنامهریزی از پیش طراحیشده است. تجربه جنگ رمضان نشان داد هرچه هماهنگی بینبخشی، اطلاعرسانی شفاف و حمایت روانی ـ اجتماعی هدفمندتر باشد، آسیبهای بلندمدت کاهش مییابد.
نقش کلیدی مداخلات روانشناختی در شرایط بحران
مدیر گروه سلامت روان معاونت تصریح کرد: در فضای جنگ و نااطمینانی، استرس مزمن میتواند عملکرد فردی و اجتماعی را مختل کند. آموزش مهارتهای مقابلهای، راهاندازی خطوط مشاوره، حضور تیمهای حمایت روانی در کنار تیمهای درمانی و توجه ویژه به سلامت روان کودکان و نوجوانان از اقدامات کلیدی در افزایش تابآوری جامعه است.
مراقبت از مراقبان؛ ضرورت حفظ کیفیت خدمات
وی همچنین به اهمیت حمایت از کارکنان نظام سلامت اشاره کرد و گفت: کادر سلامت در خط مقدم پاسخ به بحران قرار دارند و در معرض فشارهای روانی مضاعف هستند. اگر سلامت روان این نیروها حفظ نشود، کیفیت خدماترسانی نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. بنابراین مراقبت از مراقبان، بخشی جداییناپذیر از مدیریت علمی در بحران است.
تابآوری؛ مهارتی آموختنی و قابل تقویت
دکتر دانایی در پایان خاطرنشان کرد: تابآوری یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه مهارتی آموختنی و قابل تقویت است. هفته سلامت فرصتی مغتنم برای بازنگری در برنامههای حمایتی، تقویت سرمایه اجتماعی و توسعه خدمات سلامت روان است تا در برابر بحرانهای پیشرو، نظامی توانمندتر، منسجمتر و انسانیتر داشته باشیم.